Gdy siedziałam samotnie pod małą jabłonią i opłakiwałam śmierć rodziców nagle usłyszałam jakiś świst, jakby ktoś przecinał powietrze... Nagle zobaczyłam coś niewiarygodnego. Wielki orzeł przerastający mnie pięciokrotnie wylądował przede mną. W dodatku on cały świecił. Uklęknęłam (nie wiedziałam czemu to robię). Orzeł zbliżył się i (ku mojemu zdziwieniu) przemówił:
- Powstań, Somebody.
- Skąd znasz moje imię?
- Ja wiem wszystko. Powstań i otrzep się z ziemi.- uczyniłam to.- Dobrze. Przybyłem tu by powierzyć Ci zadanie. Ty będziesz założycielką nowej watahy na tej ziemi.
- Ja?! Ja nie jestem godna...
- Jesteś. Przeszłaś bardzo dużo i jesteś doświadczona. A zwać się ona będzie... Wymyśl sama.- spojrzał na mnie przyjaźnie.
- Myślę, że Wataha Świetlistego Orła będzie odpowiednią nazwą.
- Dobry wybór.- skinął głową i zniknął. Teraz penetruję mą watahę. Myślę, że kiedyś nie będę to tylko ja...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.