Długo podróżowaliśmy po różnych krajach i watahach. Nie mieliśmy
określonego celu. Czasem było ciężko, bo świat nie jest zbyt przyjaznym
miejscem dla wyrzutków. Pogodziliśmy się z faktem, że nikt nas nie chce,
i że nikogo nie mamy... W sumie czasem wydawało nam się, że tylko my
istniejemy, a inni są tylko dzikimi zwierzętami. Było nam wtedy trochę
łatwiej. Jednak pewnego dnia zobaczyliśmy dziwnego wilka. Miał skrzydła i
był dość duży. Nie wiedzieliśmy czy jest sam i czy jest przyjazny. Więc
postanowiliśmy go trochę pośledzić. Przez kilkanaście kilometrów zdawał
się nas nie dostrzegać, nie słyszeć. W końcu zaczął się odwracać.
Rozglądać. I nagle zza drzew wyszła jakaś wadera. Wilk powiedział:
- Witaj Somebody... Pięknie wyglądasz... - później gadali trochę ciszej
więc nie słyszeliśmy o czym... TRACH stanąłem na suchej gałązce. - Kto
tam jest? - spytał wilk. Postanowiliśmy wyjść z ukrycia.
- My przepraszamy... Zabłądziliśmy... - wymyśliłem na miejscu.
- Jak się nazywacie i z jakiej watahy jesteście. - spytała wadera.
- Nazywam się Shane, a to moja siostra Ka... - Kataris stanęła mi na łapę. - Elsa... - dokończyłem. - Nie mamy watahy...
- To jak mogliście się zgubić? - spytał basior.
- Jakoś mogliśmy... - warknąłem już wiedziałem, że nie lubię tego gościa.
- Chcielibyście dołączyć do naszej watahy? - spytała wadera. Zanim zdążyłem odpowiedzieć Kataris powiedziała:
- Jasne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.