sobota, 2 listopada 2013

Od Severusa- poznane Arvike

Wstałem i wyszedłem z jaskini. Poszedłem nad Plażę Piękną. Usiadłem i nagle usłyszałem, że ktoś idzie. Szybko wstałem i się odwróciłem. Jednak poślizgnąłem się i wpadłem do wody. Ja i te moje szczęście... Załamać się tym można...
Zobaczyłem biało-czarną waderę o pięknych, niebieskich oczach.

http://fc05.deviantart.net/fs70/f/2012/088/7/6/arvike_by_darca-d4ub3ta.png Śmiała się. Chyba głupio wyglądałem, gdy się tak szybko odwróciłem i wpadłem do wody.
- Cześć, jestem Arvike.- przedstawiła się wilczyca, wciąż się śmiejąc.
- A ja Severus.- powiedziałem.
- Jesteś nowy, tak?- zapytała ledwo co tłumiąc śmiech.
- Tak. Z czego tak się śmiejesz?
- Z ciebie!
- A co jest we mnie śmiesznego?
- Przypomnij sobie, że przed chwilą wpadłeś do wody.
- No tak.
Wyszedłem z wody i otrzepałem się. Arvike usiadła i przestała się śmiać. Jednak się uśmiechała.
"Ładna ta Arvike"- pomyślałem, ale nie powiedziałem tego na głos.
- Może gdzieś pójdziemy?- zapytała.
- Pewnie.- odparłem.
Pobiegliśmy do lasu. Przeskakiwaliśmy kłody i strumyki. Było ogólnie bardzo fajnie.
<Arvike?>

Od Severusa- Jak dołączyłem?

Nie wiedziałem, że będę szczęśliwy i dołączę do jakiejś watahy. A jednak! Wszystko się zmieniło, gdy poznałem piękną wilczycę o imieniu Somebody. Ale nie myśl sobie, że od razu się w niej bujam! Przejdźmy do rzeczy- czyli jak tu dotarłem.
Spacerowałem sobie po lesie. Nic ciekawego się nie działo. Traciłem nadzieję, że kiedykolwiek będę żył w watasze. A o miłości nie wspomnę.
Takie właśnie myśli ciągle wędrowały mi po głowie. Nagle zobaczyłem wilczycę, która wyglądała tak:

- Witaj. Jestem Somebody.- przedstawiła się.
- Severus.- mruknąłem.- Mów mi Sev. Tak brzmi lepiej.
- Rzeczywiście. A należysz do jakiejkolwiek watahy?- zapytała Somebody.
- Nie. Od kilku lat wędruję samotnie- powiedziałem.
- A chcesz dołączyć do Watahy Świetlistego Orła?- zapytała wilczyca.
- Jeśli nie sprawię problemu...- wahałem się.
- To żaden problem- nalegała wadera.
- No to chętnie.- powiedziałem.
- A więc witaj w stadzie!- ucieszyła się Somebody.
Tak właśnie tu trafiłem.



Od Ravena do Somebody i Arvike cd.

-Miło mi to usłyszeć- skinąłem głową- Z chęcią przyjmę wyższe stanowisko.
-Ale oczywiście to kiedyś, jeżeli zasłużysz- rzuciła szybko.
-Rozumiem to. Sam miałem być Alfą, jednak władze oddałem siostrze. A teraz, proponuję łowy, ponieważ wataha powinna coś już zjeść.
-Masz rację. A więc chodźmy-uśmiechnęła się i ruszyła truchtem.
Długo szukaliśmy idealnej ofiary. W końcu udało się nam odnaleźć sporą sarnę, która po kilku chwilach leżał martwa, Zaciągnęliśmy ją do watahy, po czym odsunąłem się o krok.
-Ty nie jesz?- zapytała wadera.
-Zjem później. Nie utrzymuje najlepszych stosunków z Irio i lepiej, by trochę ochłoną po przegranej- uśmiechnąłem się.-Po za tym poszukam parę wilków i zwołam ich na posiłek. Spotkamy się później- pożegnałem się delikatnym ukłonem i wzbiłem w powietrze. Udało mi się znaleźć jedną wilczyce, która zbierała zioła na napar.
Wylądowałem obok niej cicho, po czym wdaliśmy w dyskusję.
- Nie przeszkadzam?- Zapytałem, gdy tylko się odwróciła
- Nie. Na imię mam Arvike.
- Ja jestem Raven- przedstawiłem się.
- Też należysz do Watahy Świetlistego Orła?- zapytała nie pewnie.
-Oczywiście,że tak i pragnę Cię poinformować, że udało nam się zdobyć coś do jedzenia- oznajmiłem spokojnie.
-O, jak miło. Umieram z głodu- oblizała się.
-A więc jeśli byłabyś tak uprzejma podążyć za mną- ruszyłem powoli w stronę jaskiń.
Droga nie była długa,więc Arvike od razu podjęła próbę zdobycia o mnie kilku informacji. Ja spokojnie odpowiadałem na wszystkie jej pytania, jakie mi zadawała.

<Arvike?>

Ogłoszenia Parafialne

1.Jako, że wiem iż niektóre wilki były dziś aktywne proszę o podanie numeru jaskini! To bardzo ważne i pilne.
2.Przez krótki czas bo tylko do 3 listopada można zmienić wygląd wilka! Okazja taka natrafi się bardzo rzadko więc korzystajcie!
To chyba tyle... Wasza Alfa Somebody.

Od Somebody do Dreksona cd.

Przechadzałam sie właśnie jednym z korytarzy mojego domu gdy ujrzałam wilka leżącego na podłodze. Podbiegłam do niego.
- Pomóc ci?
- Ja... Nie chcę pomocy.- odparł.
- Na pewno?- zapytałam z troską.
-...

<Drekson?>

Od Arvike do Ravena

Ta nowa wataha była całkiem niezła... Poszłam nazbierać ziół na wywar... Znalazłam krzew z cudownym zielem. Szybko zaczęłam je zbierać. Po chwili wyczułam czyjąś obecność. Odwróciłam się i ujrzałam skrzydlatego basiora.
- Nie przeszkadzam?- Zapytał.
- Nie. Na imię mam Arvike.
- Ja jestem Raven
Spojrzałam na niego po czym zapytałam.
- Też należysz do Watahy Świetlistego Orła?
Wiedziałam, że jeśli nie jest intruzem na terenie mojej i innych wilków watahy. Będę musiała wtedy go zaatakować. A ja tego nie chciałam robić....

<Raven?>



Od Somebody do Ravena cd.

- Słusznie. Myślę, ze pójdziemy przez Lawendowy Las i Las Nadziei a po polowaniu zapraszam Cię do siebie w Świątyni Zakazanych Dusz.- uśmiechnęłam się serdecznie.
- Tak więc prowadź.- ruszyliśmy. Nie minęło dużo czasu gdy znaleźliśmy się w Lawendowym Lesie. Gdy tylko usłyszały, że nadchodzimy zaczęły radośnie ćwierkać.
- Po co ten cały koncert, maluchy?- na dźwięk mojego głosu ptaki zsiadły z gałęzi i zaczęły wirować wokół mnie.
- Najwidoczniej Cię lubią.- zauważył Raven.
- Tak, chyba tak... Dobrze. Teraz czas by pokazać Ci Las Nadziei. Co prawda, już w nim byłeś ale...
- Jak to byłem?- powiedział zdezorientowany.
- No tam spotkałeś Irio... No i mnie.
- A więc taką ma on nazwę...
- Dokładnie. Nie traćmy czasu.- w krotce przeszliśmy do punktu docelowego. 
- Pamiętam to miejsce... To tu, prawda?- wskazał głową miejsce.
- Tak... Fm, patrol raczej udany. teraz chodźmy...- Raven mi przerwał.
- Co to za jaskinia?- zapytał spoglądając w głąb.
- To Jaskinia Bet. Może kiedyś nią zostaniesz...- dodałam tak cicho, ze nawet mnie nie usłyszał. Tak właściwie chciałabym by był Alfą...
- ...

<Raven?>

Od Ravena do Somebody cd.

-Jak sobie życzysz- uśmiechnąłem się delikatnie- Postaram się zachować z nim neutralne stosunki.
-Cieszy mnie to- usiadła obok, przyglądając się wzgórzom w oddali.
-Chyba często macie nie proszonych gości- wystrzeliłem po dłuższej chwili.
-Skąd ten wniosek?
-Irio chyba nie na darmo siedział w krzakach z samego rana. Ale od jutra się to skończy. Pomogę przy patrolu i dam w kość tym, którzy ośmielą się tu zapuścić w poszukiwaniu problemów.
-Spokojnie. Aż tak źle nie jest- uspokoiła mnie.-Raz za czas ktoś się przypałęta,ale to wszystko. A teraz musisz mi wybaczyć, bo muszę zrobić obchód.
-Nie zajmują się tym inne wilki?- zdziwiłem się- Sądziłem, że od tego masz zwiadowców.
-Niestety nie mamy ih zbyt wielu,a po za tym, to ja muszę się opiekować watahą,a nie odwrotnie, więc to nie byłoby sprawiedlwie, gdybym wylegiwała się całymi dniami-westchnęła, wstając.
-Gdybym mógł Ci pomóc byłbym zaszczycony. W dwójkę uwiniemy się z tym szybko,a potem może skromne polowanie, zapychające brzuchy członków?- rzuciłem w jej stronę.
-No sama nie wiem- pokręciła głową nie zdecydowana.
- Podczas obchodu, będziemy mogli poświęcić się rozmowie,a jeżeli zdecydujesz się na samotny zwiad, oboje nie będziemy mieli co ze sobą zrobić- zauważyłem, uznając to za dość przekonywujący argument.

<Somebody?>

piątek, 1 listopada 2013

Przepraszam!

Proszę wybaczcie mi, kompletnie zapomniałam o dodaniu Jaskiń... Teraz już są... Wilki należące do watahy proszę o podanie mi numeru jaskini na HW.... Naprawdę bardzo Was przepraszam.

Na ostatnią chwilę

Ja jak zawsze zapominalska... Zapomniałam o dołączeniu formularzu o szczeniakach... Zaraz się znajdzie w zakładce Formularze. Naprawdę bardzo przepraszam za wszelkie utrudnienia.