-Ale oczywiście to kiedyś, jeżeli zasłużysz- rzuciła szybko.
-Rozumiem to. Sam miałem być Alfą, jednak władze oddałem siostrze. A teraz, proponuję łowy, ponieważ wataha powinna coś już zjeść.
-Masz rację. A więc chodźmy-uśmiechnęła się i ruszyła truchtem.
Długo szukaliśmy idealnej ofiary. W końcu udało się nam odnaleźć sporą sarnę, która po kilku chwilach leżał martwa, Zaciągnęliśmy ją do watahy, po czym odsunąłem się o krok.
-Ty nie jesz?- zapytała wadera.
-Zjem później. Nie utrzymuje najlepszych stosunków z Irio i lepiej, by trochę ochłoną po przegranej- uśmiechnąłem się.-Po za tym poszukam parę wilków i zwołam ich na posiłek
Wylądowałem obok niej cicho, po czym wdaliśmy w dyskusję.
- Nie przeszkadzam?- Zapytałem, gdy tylko się odwróciła
- Nie. Na imię mam Arvike.
- Ja jestem Raven- przedstawiłem się.
- Też należysz do Watahy Świetlistego Orła?- zapytała nie pewnie.
-Oczywiście,że tak i pragnę Cię poinformować, że udało nam się zdobyć coś do jedzenia- oznajmiłem spokojnie.
-O, jak miło. Umieram z głodu- oblizała się.
-A więc jeśli byłabyś tak uprzejma podążyć za mną- ruszyłem powoli w stronę jaskiń.
Droga nie była długa,więc Arvike od razu podjęła próbę zdobycia o mnie kilku informacji. Ja spokojnie odpowiadałem na wszystkie jej pytania
<Arvike?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.