Raven zaczął na mnie szarżować. Stałem na wprost i po prostu na niego
patrzyłem. Kiedy wilk na mnie skoczył, przemieniłem się w mglę. Samiec
przeze mnie "przeleciał" i zarył pyskiem w ziemię! Basior wstał.
Wyglądał na lekko osowiałego i denerwował go fakt, że nie może mnie
zobaczyć. Pojawiłem się za następnym drzewem. Kiedy zobaczyłem, gdzie
stoi Raven, podkradłem się do niego od tyłu i przemieniłem w demona.
Przez moje ciało przeszedł dziwny dreszcz. Nagle stałem się "panem
śmierci". Instynkt nakazywał mi naskoczyć na wilka i go zabić, ale nie
zrobiłem tego. (Gdyby nie lata nauki, basior już by zapewne nie żył.)
Zmieniłem się ponownie w "czarną parę" i podleciałem do samca.
"Zmaterializowałem się" i ugryzłem go w jeden z ogonów. Wilk się
obrócił, a ja go powaliłem.
- No i co? - zapytałem z szyderczym uśmiechem (pod postacią demona, oczywiście).
<Raven, co na to powiesz?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.