piątek, 29 listopada 2013

Od Berlo do Ravena cd.

Raven zaczął na mnie szarżować. Stałem na wprost i po prostu na niego patrzyłem. Kiedy wilk na mnie skoczył, przemieniłem się w mglę. Samiec przeze mnie "przeleciał" i zarył pyskiem w ziemię! Basior wstał. Wyglądał na lekko osowiałego i denerwował go fakt, że nie może mnie zobaczyć. Pojawiłem się za następnym drzewem. Kiedy zobaczyłem, gdzie stoi Raven, podkradłem się do niego od tyłu i przemieniłem w demona. Przez moje ciało przeszedł dziwny dreszcz. Nagle stałem się "panem śmierci". Instynkt nakazywał mi naskoczyć na wilka i go zabić, ale nie zrobiłem tego. (Gdyby nie lata nauki, basior już by zapewne nie żył.) Zmieniłem się ponownie w "czarną parę" i podleciałem do samca. "Zmaterializowałem się" i ugryzłem go w jeden z ogonów. Wilk się obrócił, a ja go powaliłem.
- No i co? - zapytałem z szyderczym uśmiechem (pod postacią demona, oczywiście).

<Raven, co na to powiesz?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.