sobota, 30 listopada 2013

Od Ravena do Berla cd, do Somebody

Zdziwiły mnie umiejętności jakie posiadał mój przeciwnik, który stał nade mną w postaci demonicznej kreatury. Zazwyczaj to ja powalałem wszystkich w okolicy jednym ugryzieniem, a w tym przypadku nie miałem możliwości nawet na niego spojrzeć.
- No i co? - zapytał wpatrując się we mnie szyderczo.
Podniosłem się ciężko, cały czas patrząc mu w oczy, rządne krwi. Z mojej poważnej miny, wydobyło się ciche westchnienie i podejrzany uśmiech.
- Jesteś całkiem niezły, jednak na to bym się poddał to o wiele za mało- rzuciłem bez ekscytacji.
-A więc licz się z większymi obrażeniami- warknął i skoczył w moją stronę.
Jego ton nie brzmiał jak wcześniej. Wyglądał jakby traktował walkę poważnie, a mnie jak intruza. Wzbiłem się w powietrze odpowiednio wysoko, aby móc z nim rozmawiać, jednak by mieć pewność, że mnie nie dostanie.
-Berlo? Dobrze się czujesz?- zapytałem, próbując wybadać jego intencje.
-No jasne... Złaź i walczmy dalej. Przecież to tylko zabawa- zapewniał, jednak w jego głosie nadal wyczuwałem podstęp i chęć zabicia.
Basior skakał w górę próbując złapać mnie zębami, jednak za każdym razem brakowało mu około dwóch metrów.
-Dobrze, jednak wolałbym, abyś wrócił do swojej postaci- nalegałem.
-Nie Raven- syknął.- Sam mówiłeś, że ma być bez zasad. Czuje się lepiej w tej postaci.
-W TEJ postaci?- pomyślałem, wyczuwając zagrożenie.
Demon nadal próbował sięgnąć mnie swoimi zębami. Wiedziałem, że to już nie jest Berlo. Moja krew pobudziła do życia bestie, która zasnęła w nim bardzo dawno.
-Uspokój się w końcu!- warknąłem- I tak mnie nie dosięgniesz,a sam możesz sobie coś zrobić.
Basior zrozumiał to jako wyzwanie, bo nagle stanął w bezruchu i zaczął się przyglądać.
-Pewny jesteś?- szepnął pewny siebie i ponownie odbił się od podłoża. Tym razem, jego zęby sięgnął celu. Poczułem jak tysiące ostrych kłów zaciskają się na mojej łapie i ciągnął w dół.
Gdy jego łapy ponownie dotknęły ziemi, rzucił mną kilka metrów dalej, ukazując swą siłę. Długą ślizgałem się po trawie, aż nie poczułem na swoim kręgosłupie twardej rzeczy, która mnie zatrzymała, jednak to właśnie mnie zmartwiło. Poczułem ciche trzaśnięcie za mną. Nie był to mój kręgosłup tylko lita skała, która pękła w miejscu uderzenia.
Ten widząc to, miał pewność zwycięstwa, więc pobiegł w moją stronę z nienawiścią w martwych ślepiach.
-Berlo stój!- krzyknąłem nadal leżąc na trawie,jednak ten nie bardzo przejął si rozkazem.
-"koniec zabawy"- powiedziałem sam do siebie, po czym zebrałem wszystkie siły w sobie.
Namierzyłem miejsce na jego ciele, po czym skoczyłem w jego stronę warcząc i rozwierając szczękę. Tym razem to ja poczułem w sobie nienawiść i demona. Wzbiłem zęby w jego łopatkę, tak mocno, że aż poczułem kość w jego ciele. Jad już miał zdziałać resztę, jednak trzymałem go nadal, wstrzykując go jak najwięcej.
"Berlo" ryczał z bólu, po czym padł na ziemię. Agonalny ból i paraliż wystarczyły, by powalić bestie,a mnie uratować sponiewierane futro i resztki godności.
- A teraz chcę zobaczyć prawdziwego Berlo, albo spotka Cię coś gorszego od tego co właśnie zrobiłem- stanąłem nad nim, gotowy do ataku w każdej chwili.
Demon zaczął przegrywać walkę, jednak nadal starał się pozostać w świecie żywych.
-Rozumiesz co powiedziałem, czy mam Ci powtórzyć?!- ryknąłem w jego ucho.
-Jeszcze się zobaczymy Raven- syknął, po czym rozpłynął się jako czarna mgła,a spod niej wyszedł Berlo.
Gdy otworzył oczy i spojrzał na mnie, wiedziałem, że to on. Poczułem ulgę, a następnie jak łapy mi drżą. Ponownie uderzyłem łbem o ziemię, jednak wtedy zapanowała w okół mnie ciemność. Musiałem nie być świadomy, przez dłuższy czas, ponieważ następne co zobaczyłem to nie jedną,a dwie pary oczu.
-Raven!- słyszałem swoje imię w przytłumionym tonie. Wiedziałem jednak do kogo należy ten głos i jedna z par oczu.
-Cześć kochanie- uśmiechnąłem się.
-Co się stało?- dopytywała zatroskana Somebody.
Obraz powoli się wyostrzał. Za waderą, widziałem Berlo, który najwyraźniej nie wiedział co ma zrobić.
-On Ci nie mówił?- wskazałem na czarnego basiora.
-Nawet nie pytałam- przypomniała sobie w jednej chwili.
-A więc... podziękuj mu teraz- spojrzałem na wilka, który najwyraźniej był zdziwiony, zawstydzony, a za razem zakłopotany- gdyby nie on, to pewnie nie byłoby ślubu, ani mnie.
-Co?- zapytali oboje.
-Berlo, nie wygłupiaj się. Teraz nie udawaj głupiego. Gdyby nie ty...- zacząłem się podnosić, jednak nie do końca mi to wychodziło. Gdy już stałem, zakręciło mi się w głowie i na chwilę moje oczy zakryły dziwne plamy. Usiadłem, by nie martwić ponownie Somebody.-... to już bym pewnie dołączył do dusz szlajającym się po tej świątyni.
-Coś ty znowu wymyślił?- oburzyła się wadera.
-Przeliczyłem się ze swoimi siłami. Kiedy wracaliśmy z polowania, zobaczyliśmy jak niedźwiedź szarżuje w naszą stronę. Za cel obrał sobie Berlo, ale udało mi się go odepchnąć i sam stałem się celem zwierzaka. Trochę mnie pokiereszował, ale w końcu dał za wygraną, kiedy zobaczył jak Berlo przybywa z pomocą- wyjaśniłem.
-A te ślady na Twoim ogonie i łapie? One raczej nie są po nim.- zapytała
-To? A to jak zaczęliśmy zabawę z diabłem tasmańskim. Parę razy udało mu się mnie dorwać- uśmiechnąłem się.
Somebody popatrzyła na zdezorientowanego Berla, który skierował swój wzrok na mnie. Posłałem mu dyskretnie uśmiech.
-Dziękuje Berlo- powiedziała cicho Somebody po czym go odprawiła.
Ten skinął głową i powoli opuścił świątynie.Gdy wyszedł, wadera spojrzała na mnie wściekle. Jej wzrok bardziej mnie przeraził niż demona.
-Coś ty sobie myślał durniu?!- krzyknęła uderzając mnie w bok.- wiesz jak się martwiłam. Nigdy więcej mi tak nie rób.
Somebody poleciały łzy po policzkach.Przytuliłem ją i ucałowałem w nos.
-Przepraszam kochanie. Nie chciałem Cię wystraszyć. Następnym razem będę ostrożniejszy- uśmiechnąłem się.

<Somebdy?>

3 komentarze:

  1. To jest FE-NO-ME-NAL-NE! XD

    Berlo

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadzam się. Chyba najdłuższe opowiadanie w tej watasze. Tylko więcej mi nie róbcie takich numerów, co? ;)

      ~Somebody

      Usuń

Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.