To było dziwne. Pierwszy raz w życiu ktoś mnie rozumie... Arvike przytuliła się do mnie. Ja... ja chyba coś do niej czuję...
- Arvike?- spytałem.
- Tak?
- Czy... Czy masz już kogoś na oku?- zapytałem nieśmiało.
- Ee... nie wiem... A czemu pytasz?
- No bo... ee....
Nie wiedziałem jak jej to powiedzieć. Czasem słowa nie wystarczą. Zbliżyłem się do niej i... pocałowałem ją.
- Kocham cię- wyszeptałem.
<Arvike?...>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.