-Stój!-usłyszałem za sobą- Kto Ci tu pozwolił wejść?
Obejrzałem się,by sprawdzić, kto był na tyle nierozsądny by mnie zatrzymać.Był to niebieskawy basior, który zjerzył się i przyjął pozycje do ataku.
-A co? Może mam Cię jeszcze zapytać o zgodę?- prychnąłem
-Naruszasz granice naszych terenów. Radzę Ci wynoś się stąd, bo w innym wypadku posypią się Twoje czarne piórka-warknął.
-Zaraz sobie pójdę- wyjaśniłem spokojnie.- Ominę las i zniknę.
Po tych słowach niczym się nie przejmując powoli kroczyłem przed siebie. Basiorowi jednak się to nie spodobało, gdyż liczył,że zawrócę i znajdę inną drogę.
W tym momencie skoczył w moją stronę, próbując złapać mnie za skrzydło. Widząc to zamachnąłem się nim i uderzyłem wilka, który padł na ziemię.
-Jeżeli nie chcesz sobie zrobić krzywdy, to lepiej się odsuń- odparłem spokojnie patrząc jak się podnosi.-W innym wypadku spotka Cię coś gorszego.
Wtedy przyspieszyłem odrobinę i nie zwarzając na wołanie basiora, mijałem kolejne drzewa. To,że się nie podporządkowałem nie bardzo mu spasowało, więc ponownie
-Widzę,że trafił mi się godny przeciwnik- oblizałem pysk z krwi.
-Chyba sobie żatujesz. Jestem od ciebie dużo lepszy i zaraz się o tym przekonasz- zirytował się i ponownie
W końcu stwierdziłęm,że dalsza sprzeczka nic nie wniesie, więc urzyłem jadu, który powalił basiora na ziemię. Ten zaczął wrzeszczeć, czyjąc jakby tysiące kolców wbijało się w jego ciało.
-COŚ TY MI ZORBIŁ?!- krzyknął oburzony.
-Spokojnie.Za kilka minut powinno Ci przejść. Chcę tylko przedrzeć się przez ten las i znikam. Nie interesuje mnie twój teren- wyjaśniłem zniżając trochę pysk,a następnie się odwróciłem.
-Nigdzie nie pójdziesz, póki żyję- warknął podnosząc się ciężko.- po za tym to nie moje tereny, żmijo.
-Doprawdy? A więc czyje?- zaśmiałem się cynicznie.
-Moje- usłyszałem głos z lewej strony.
Oboje spojrzeliśmy w stronę, skąd był słyszalny głos. W naszą stronę zbliżała się dumna wilczyca. Uśmiechnęła się do basiora, pozwalając mu zaprzestać walki,a do mnie rzuciła surowo.
-Czego tu szukasz?
-NIczego moja droga pani. Pragnę jedynie przejść przez ten las,a następnie zniknąć z waszej pamięci jak jesienny wiatr-skłoniłem się nisko.-Jednak musze przyznać,że urzekł mnie len las i jego mieszkańcy. Czy nie zechciałabyś, by dołączył tu kolejny basior, broniący twoich terenów?
-Chyba żartujesz- prychnął basior, który powoli wygrywał z trucizną.
-Irio! Odejdź stąd- rzuciła w jego stronę- A ty mój drogi przybyszu, nie jestem pewna twoich zamiaró, jednak dam ci szansę. Zostań tu jak długo chcesz, jednak wiedz,że wszczynanie bójek, jest surowo zabronione.
-A więc zgoda. Postaram się przestrzegać zasad tu panujących, wiec nie musisz się juz obawiać. Nazywam się Raven- przedstawiłem się kłąniając.
-Somebody. Miło poznać. Chodź, zaprowadzę Cię do jaskiń- oznajmiła milszym tonem.
Z satysfakcją ruszyłem za moją nową przywódczynią i tak o to, zakończyła się moja tułaczka i rozpoczął nowy rozdział w życiu
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.