niedziela, 3 listopada 2013

Od Severusa do Arvike cd.

- Chętnie z Tobą tam pójdę- zgodziłem się.
- No to chodźmy- powiedziała Arvike.
Pobiegliśmy tam. Wiatr wiał lekko, ale nie było nam zimno. Słońce grzało, deszcz wcale nie padał. Było przyjemnie.
W końcu doszliśmy. Weszliśmy na most uważając, żeby tam nie wpaść. Patrzyliśmy na wodę. Ładnie tu, ale niebezpiecznie.
- Arvike?
- Tak?
- Fajnie jest tu z Tobą być.
Arvike uśmiechnęła się. W końcu zapytała:
- Opowiesz mi coś sobie?
- No... Ja nie wiem...
- Nie wstydź się.
- No dobrze. Urodziłem się w małej watasze wilków. Żyłem sobie spokojnie. Miałem zostać Alphą, bo byłem synem Alph.
http://img138.imageshack.us/img138/9637/tsunamihh1.jpg

Moja wataha była wrogo nastawiona z inną watahą. Alphą był pewien wstrętny i zły wilk o imieniu Caton.
http://fc05.deviantart.net/fs71/f/2010/080/e/6/Part_of_Me__Wont_Agree_by_Fenix_W.png
Nigdy nie umiał być dobry. Zawsze walczył, był okrutny dla swojej watahy. A oni widzieli w nim wspaniałego władcę... Nie wiem czemu...
Pewnego dnia Caton przyszedł do nas i zaatakował moich rodziców. Zabił ich, a przy tym resztę stada. Walka trwała długo. W końcu nikt nie został... Wszyscy odeszli. Oprócz mnie. Stoczyłem walkę z nim i niestety przegrałem. On wciąż żyje. Ale po walce żyłem sam. Gdy dotarłem tu na reszcie mogę żyć szczęśliwie.
<Arvike?>



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.