Postanowiłam zabrać wilka do naszych uzdrowicielek ale gdy tylko go dotknęłam on obruszył się, najeżył i zadał mi cios łapą. Z mojego pyska zaczęła lecieć krew.
- Auu!- zawyłam.
- NIGDY MNIE NIE DOTYKAJ!!!- wykrzyknął po czym znów upadł na ziemię. Tym razem postanowiłam podejść do tego praktycznie. Uruchomiłam niewidzialność dzięki czemu wilk nie widział gdzie atakować i miałam czas na uniki. Po szamotaniu się z nim w końcu dotarłam do Sakury.
- Weź coś z nim zrób...- uwidoczniłam się.
- Tobie też widzę potrzebna opieka lekarska?- spojrzała na moją ranę.
- Trochę szczypie ale jest ok...- Sakura jednak nalepiła mi plaster. Przewróciłam oczami.
- No! Pięknie!
- Sakura...- zdarłam plaster.- zajmij się nim ok? Ja teraz nie jestem ważna.
- No dobrze... Halo!
- Czego?!- wilk znów się obruszył.
- O widzę, że to typ "nic-mnie-nie-boli-wszystko-okej,-odwal-się"... No cóż... Ale ja spróbuję...- dała mu fachową ręką jakieś zioła.
- Co ty mi dałaś?! Fuj!- skrzywił się.
- Lekarstwo ma działać, a nie smakować!- zaśmiała się. Tak oto nasz kolega wstał.
- Dobra czego ode mnie chcecie?- warknął.
- My? Wkradasz mi się do domu, atakujesz mnie a teraz pytasz się czego od ciebie chce?- zdziwiłam się.
- Tak. I jestem Drekson.
- Somebody. Alfa Watahy...
- Nie obchodzi mnie to.- przerwał.
- Alfa Watahy Świetlistego Orła.- dokończyłam.
- I co z tego?- burknął.
- Może chcesz dołączyć, panie obrażalski?- zapytałam przechylając głowę na bok i wręcz świdrując oczami basiora.
-...
<Drekson?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Proszę o nieobrażanie siebie nawzajem, to chyba zrozumiałe. Przy okazji ja wszystkiego co chcecie nie zrobię... nie wymagajcie rzeczy niemożliwych. Zabraniam też stanowczo umieszczania komentarzu typu: "fajny blog zapraszam do mnie: www............blogspot.com ". Takie komentarze będą usuwane natychmiast po najechaniu na nie moim okiem więc niema co się męczyć. Dziękuję za uwagę. Amen.